Historie

Golfpark De Haenen onderscheidt zich naast de uitstekende golffaciliteiten, het kunstpark en de verschillende landschappen ook door de rijke historie. 

Arnold Janssenlaan

Als u een bezoekje brengt aan Golfpark De Haenen, dan rijdt u de statige oprijlaan op, de Arnold Janssenlaan. Arnold Janssen is de stichter en eerste Generale Overste van het Gezelschap van het Goddelijke Woord (Societas Verdi Divini – SVD). Het doel was om priesters voornamelijk voor de missie op te leiden.
Golfpark De Haenen - golfbaan Breda

Het Missiehuis

De eerste priesters, onder leiding van pater Franc Ariens, vestigden zich in 1915 in een boerderij in Teteringen. Aan het einde van de laan ziet u het Missiehuis. Het eerste gedeelte van het Missiehuis is gerealiseerd in 1916. Het was een blokkendoos met als bijnaam ‘de sigarenfabriek’, omdat het niet zo’n fraai gebouw was. In 1926 werden de noord- en zuidvleugel gebouwd, waardoor het Missiehuis is ontstaan in zijn huidige vorm.
Golfpark De Haenen - historie Missiehuis

Laan der Continenten

Als u een stukje verder rijdt, dan rijdt u over de Laan der Continenten. Deze straatnaam verwijst naar de fraters, die in alle continenten van de wereld werkzaam waren. Vanuit Teteringen zijn er ongeveer 380 paters uitgezonden, waarvan de eersten in Azië terecht kwamen. Zo wordt de naam van het Missiehuis duidelijk. Franciscus Xaverius was een Spaanse Jezuïet, die een belangrijke rol speelde in de opbouw van de missie in Zuid- en Oost-Azië. De twee karakteristieke hoofden in de muurnissen aan weerszijden van de hoofdentree van het clubhuis beelden dan ook Azië en Afrika uit.
Golfpark De Haenen - golfbaan Breda

Van Missiehuis naar bejaardencentrum

In de tien jaar na de Tweede Wereldoorlog werden in Teteringen 123 priesters gewijd, van wie er 103 voor de missie bestemd waren. Maar de jaren van overvloed liepen snel af, het aantal bejaarden nam toe en het aantal theologanten slonk zienderogen. De fraters gingen buitenshuis in ‘De Sluis’ te Breda wonen. De vraag rees: ‘Hoe nu verder met de SVD-communiteit?’ Dan komt de gedachte naar voren omtrent de stichting van een bejaardencentrum, waarin zowel de SVD-ers als bejaarden uit het dorp onderdak zouden vinden. Dit is het begin van bejaardencentrum ‘Zuiderhout’, welke op 26 mei 1973 officieel in gebruik werd genomen. In 1975 werd een nieuw paviljoen met 40 appartementen gerealiseerd en later verder uitgebreid.

Zuiderhout

Door het regelmatig voorkomen van sterfgevallen was het een probleem om zeker in de ‘oudbouw’ op een verantwoorde wijze leegstand te voorkomen. De oplossing was om verzoeken voor huisvesting van andere orden en congregaties te honoreren. Dit is de reden dat er 99 religieuzen van 12 orden of congregaties verspreid wonen over de diverse gebouwen op het terrein van Zuiderhout.
Golfpark De Haenen - historie

Het golfpark heeft de grond van de SVD met de pauselijke goedkeuring verworven. Dit betreffen met name de gronden bij hole 9, 10 en 11.

Het kerkhof

Hier worden de overledenen van de congregaties van de SVD, de missionarissen van de H. Familie en de Benedictinessen van het H. Sacrament begraven. Op de kruisbeelden staan de geboorte-, intredings- en sterftedatum van de paters en broeders. Daarnaast ziet u in welke landen de missionarissen hebben gewerkt.  Bij het kruisbeeld zijn nog 3 graven van de bisschoppen en weldoener van de congregatie. Als blijk van respect zullen tijdens een begrafenis de oefenfaciliteiten en hole 1 afgesloten worden. U ziet ook het Heilig Hart beeld, welke in 1930 is geplaatst. Mocht het niet lukken met golfen, dan kunt u op deze plaats een schietgebedje doen.
Golfbaan Breda - Golfpark De Haenen

Vijver en zwembad

Tijdens het spelen komt u bij hole 10 terecht bij de Oranjevijver, waarin prinses Juliana in 1945 heeft gezwommen.  Of was het toch het zwembad waarin de prinses heeft gezwommen? Het definitieve antwoord is de vijver. De oorspronkelijke vijver was veel groter dan zijn huidige vorm en is niet op een natuurlijke manier ontstaan.
Kunstroute De Haenen - Golfpark Breda

De verordening

Ook de fraters gingen op vakantie en familiebezoek, maar door een verordening van hoger hand mochten de fraters niet jaarlijks meer op vakantie of familiebezoek. Om de vakantiemaanden in juli en augustus toch nuttig te besteden, werd o.a. besloten om op het eigen terrein een vijver te gaan graven om in de zomer te kunnen zwemmen en in de winter te schaatsen.

De ‘koninklijke badmeester’

Op 1 juli 1929 ging de eerste schop de grond in. Op de foto ziet u de kleedhokjes, gelegen waar nu de herentee is. De oorspronkelijke vijver was inclusief de plaats, waar nu het betonnen zwembad (in 1962 gebouwd) ligt. Om te citeren uit de verhalen van pater Klaas Rigter: ‘Maar nu niet gering dunkend neerzien op onze toenmalige vijver – al is hij nu (1973-1979) teruggeschrompeld tot een kikkerplasje met waterlelies en riet – maar toen was het machtig water.’ Het stond tot de rand, soms tot in de badhokjes. Men kon er gemakkelijk in verdrinken en verschillende fraters zijn daar ternauwernood aan de verdrinkingsdood ontkomen. Pater Rigter noemde zichzelf de ‘koninklijke badmeester’, want hij stond het toe dat prinses Juliana in 1945 mocht zwemmen in de vijver, welke normaal voor priesters gereserveerd was. Hij moest nog wel de Poolse mijnen verwijderen, want die waren tijdens de oorlog in de badhokjes opgeslagen.